آيا مي‌دانستيد كه تنهايي براي سلامتي مضر است.

زماني كه تنها هستيد افكار مختلفي به‌خصوص افكار منفي به ذهنتان هجوم مي‌آورند. اين افكار به روح و روانتان نفوذ مي‌كنند و بعد روي جسمتان تاثير مي‌گذارند. چه بسا ممكن است گاه افرادي نيز در اطرافتان باشند ولي به‌دليل روابط سرد و درك نكردن يكديگر، باز هم احساس تنهايي كنيد.

 در هر حال، احساس تنهايي استرس را افزايش داده و موجب تپش قلب، بي‌قراري، فشار خون بالا و بيماري‌هايي كه از روح و روان انسان نشأت مي‌گيرند، مي‌شود و بر عكس، با هم بودن و ابراز عشق و توجه به انسان نيرو مي‌دهد و او را در برابر بيماري‌ها مقاوم مي‌كند.

  اين موضوع در مورد افراد سا‌لمندي كه همسران خود را از دست داده و در تنهايي به‌سر مي‌برند بيشتر صدق مي‌كند چون در اين سنين به‌دليل ضعف قواي جسماني‌، ترس از پيري، تنهايي و حتي ترس از مرگ‌، انسان بيشتر نيازمند عشق و توجه است اما متأسفانه گاه اين نياز ناديده گرفته مي‌شود.

 از اينكه هنوز مجرد مانده‌ايد، مدتي است كه بيوه شده‌ايد و يا اينكه بعد از سال‌ها زندگي مشترك از همسرتان جدا شده‌ايد، تحت فشار ناشي از تنهايي هستيد. با توجه به سن و سال‌تان و زندگي‌اي كه پشت سر گذاشته‌ايد، به‌خود مي‌گوييد كه ديگر نمي‌توانيد زندگي مشترك همراه با عشق را تجربه كنيد!

 اشتباه نكنيد! عشق قاعده خاص و يا محدوديت سني ندارد. خواهيد ديد كه دوباره مي‌توانيد در دوره بازنشستگي و سنين پيري به خوشبختي دست يابيد!

يكي از دوستانتان در سن 65‌سالگي ازدواج مجددش را به شما خبر مي‌دهد! چرا از شنيدن چنين خبري آن‌قدر متعجب مي‌شويد؟ به خوبي مي‌دانيد كه عشق سن و سال نمي‌شناسد. آيا خود شما هم حق نداريد تا روزي كه زنده هستيد از زندگي لذت ببريد؟

  تعصبات كهنه‌اي چون «‌ديگه از سن و سال تو گذشته» را دور بريزيد‌! براي آنكه متقاعد شويد، تنها كافي است نگاهي به دور و برتان بيندازيد تا ببينيد چند نفر از زنان و مردان در سنين بازنشستگي تشكيل خانواده داده‌اند.